Sinds de Fan-poll ben ik zelf ook op gaan letten hoe ik zelf dat soort dingen noem. En moet toegeven dat ook ik het woordje 'Fan' redelijk sterke waarde toebedeeld. De stap vanaf gewoon fan zijn van iemand naar ziekelijk geobsedeerd is mijns inziens een stuk kleiner dan vanaf liefhebber zijn. Ik gebruik ook het woord alleen in de ontkennende manier. Als in: daar ben ik geen fan van.
Maar hoe je het ook wendt of keert (of noemt) feit blijft dat ik wel zeker van bepaalde dingen/mensen/stromingen/... (fill in the blank) liefhebber ben. In de meeste gevallen kan je praten met mensen die er ook helemaal "into" hetzelfde zijn en kun je je ei kwijt. Bijvoorbeeld met Heroes, Tad Williams, enz. Uren kan je daar met vrienden over discussiëren en het is nog leuk ook. Over één ding kan ik het echter eigenlijk met niemand hebben. En dat is mijn grote affectie (liefde is weer te sterk) voor het werk van Nicholas Tse. Een artiest waarvan ik zeker weet dat niemand uit mijn vriendenkring er ooit van gehoord heeft. Ik kan wel wat films/liedjes van hem opnoemen (oké, liedjes wordt moeilijk aangezien ik maar van drie de naam weet ;)) maar ook die zijn niet bekend bij het grote publiek van Nederland. Wat ik wel weet is dat hij geweldige muziek maakt en enigszins amusante films. Want ja, het blijft wel Hong Kong kwaliteit. Nu had ik een tijdje geen films of muziek van hem gekeken/geluisterd dus was mijn 'fandom' redelijk ingedamd. Maar nu is hij weer geheel opgelaaid! Ik heb de afgelopen dagen alleen maar muziek van hem geluisterd (behalve dan in de auto al ligt daar wel één van zijn CD's) en heb in twee dagen tijd drie van zijn films gezien (FYI Gen-X Cops, A man called Hero en Dragon Tiger Gate). En er is nog een optie om een vierde en vijfde te kijken want The Promise staat op deze computer en Time and Tide staat in de kast. Nu heb ik wel het label "Hong Kong kwaliteit" gebruikt om aan te geven hoe goed/slecht deze films wel niet zijn. Toegegeven het niveau van Hollywood zal nimmer gehaald worden. Maar toch zie ik een stijgende lijn in zijn films (vooral nu ik er zoveel achter elkaar gezien heb). Waren de special effects in Gen-X Cops nog bedroevend, in A man called Hero waren ze al een stuk beter en die is maar een jaar later gemaakt. En Dragon Tiger Gate doet eigenlijk niet onder voor een Matrix (oké, die is dan wel een stuk ouder dan deze). Maar dat alles is voor mij wel beetje de charme van het genre. Ja, er wordt overdreven geacteerd. Ja, veel verhaal zit er niet echt in. En ja, there is too much drama. Maar dat maakt niet uit! Ze doen het tenminste en trekken zich niets aan van ons westerlingen. Wist je trouwens dat Jackie Chan films die verwesterd zijn (zoals Rush Hour en Shanghai Noon) het slechter doen bij het Chinese publiek dan zijn "Hong Kong kwaliteit" films? Misschien is mijn smaak zo slecht nog niet :P
Nu ja, mijn rant is weer ten einde gekomen. Ik laat jullie achter met deze geweldige video van Nicholas Tse. Vraag me niet hoe het nummer heet ;) Oh, en het beeld loopt niet helemaal gelijk met de muziek maar het gaat toch om de muziek :P
Chill out! :D @ 5:31 p.m.
zondag, oktober 21, 2007
Ik heb gister al Kerstkaarten gekocht... Want als ze 30 stuks weggeven voor 2 Euro ben ik blijkbaar te veel Nederlander om ze te laten liggen. Gelukkig zijn ze ook erg leuk :)
Dus allen! Verwacht een Kerstkaartje van mij. Nu nog kijken of ik nog ergens kerstpostzegels heb liggen van vorig jaar ;)
